LÜTFEN OKUMADAN GEÇMEYİNİZ!..   BU YAZIYI TÜM DÜNYADA KİMSESİZ ÇOCUKLAR İÇİN SİTENİZE EKLEYİN LÜTFEN Koşmaya yeni başlamıştı adımlarım Düştüm, Bebeğim bir yana, Gülüşlerim bir yana. Anneme baktım, Yoktu! Başımda yabancı bir adam Küçücük göğsümde kocaman elleri Sakalları deldi geçti pespembe tenimi. Anne, anneeeeeeee. ... Bir oyun sandım Elleri kara kara 'öcü' amcalarmış Bir emzik düğümünde yarıldı bedenim Altımı ıslattım sandım Kan kaybında Boğuldu insanlık! Bebektim Çocuk olacaktım Abla olacaktım Altımdaki bez çıkmadan, Kadın oldum bir buçuk yaşında... ADAM OLDUMU o amca bedenimde ??? Öğretin bana; kendi suyumu kendim alamazken Nasıl sulayacağım bedenimde ölen çiçeği!!! Ben kadın olmak istemedim Ben dünyaya da gelmek istememiştim ki! Anneeeee... babaaaaa.... Işığı açın! Uzanamıyorum BU METİNLE TÜM DÜNYADA ÇOCUK PORNOSU MAĞDURLARI İÇİN BİR MUM YAKILARAK DOLAŞIP SİZE ULAŞTI. HEDEF 1 MİLYON MUM. BU RAKAMA ULAŞILDIĞINDA TÜM ÇOCUK PORNOSU SUNAN SİTELER KAPATILACAK. BU OLAGAN ÜSTÜ HAREKETE KATILMANIZ IÇIN ANNE BABA OLMANIZ GEREKMIYOR. GELECEKTE SAHIP OLACAGINIZ ÇOCUKLAR IÇINDE LÜTFEN BIR MUM DA SIZ YAKIN. %70 i 13 YAŞIN ALTINDAKI ÇOCUKLARDAN OLUŞAN AILELERINDEN ÇALINIP BU PISLIGE ALET EDILMIS BU ÇOCUKLAR IÇIN BU MESAJI TANIDIGINIZ HERKESE YOLLAYIN. BIR MILYONU GEÇMEK IÇIN SON BIR MUM LÜTFEN SİZ OLUN. ÇOCUK PORNOSU SAPIKLIKTIR.

İllaki: Sevgili Gönül Dostlarım şu an düşüncelerimi tarif etmekte inanın ki zorlanıyorum. Lütfen sizlerden rica ediyorum bu yazıyı OKUYUN

Okuyun ki, bir ışıkta siz olun!..

                                                          ANNEM 

                                        Ne büyük bi duygu, içindeki annem

                                        Hep veriyosun, hepte vermektesin

                                        Peki ben !.. ben ne veriyorum sana

                                        Hiçbişey !..

                                        Annem seni çok özledim.

                                        Yanımda olsan,

                                        Sarı kızım desen,

                                        Çok ihtiyacım var sana Annem

                                        Bu sefer verme, istemem yanımda ol yeter !..

                                        Yüzüne bakıym,

                                        Dizine yatıym, yine bana sarı kızım de

                                        Saçlarımı okşa

                                        Ama bu defa da yanımda ol hep !.. ne olur

                                        Bu defa da ben sana bişeyler verebilsem keşke,

                                        Neyim varki !..hiç ten başka

                                        Sana verecek sevgimden başka,

                                        Bittim Annem çünki sen yoktun !..

                                        Bi zamanlar derdin !..

                                        Anne olunca anlarsın

                                        her şeyi diye

                                        Anne olmak ne zormuş Annem

                                        Bittim ben Annem !.. bittim

                                        Tükendim !.. Tükettiler..

                                        Sarı kızın yok artık !.. bitirdiler

                                        Fedakarlık etmek ne zormuş Annem

                                        Şimdi seni daha iyi anlıyorum.

                                        Anlamam mı gerekti bu acı şeyi !..

                                        Sen anlatsan olmaz mıydı !..

                                        Belki bu kadar üzülmezdim.

                                        Belki HAYAT!.. bu kadar koymazdı,

                                        Sevgine ihtiyacı var sarı kızının !...

                                        Kızlarının içinde en çok sevdiğin kızın dedikleri

                                        Sarı kızın yoktur. Annem

                                        Bitirdiler. bittim

                                        Dayanamıyorum Annem

                                        Ne olur annem üzülme !..

                                        Sarı kızın yok diye üzülme !..

                                        Arkanda sana kızını bırakıyor sarı kızın

                                        Artık ona bakarsın, onu seversin.

                                        Ama ona sarı kızım deme !..

                                        Kimseye deme Annem

                                        İçinde bir yerimin olduğunu

                                        bilmekte güzel Annem !..

                                                                                          SİBEL GÜÇLÜ

DOSTLUĞUN SEVGİNİN KANITI

bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez..
biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta..
o ilk karşılaşmadan sonra,
bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler..
gençtiler, çok genç..
birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar..
ikisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında..
delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında..
sırf birbirilerini görebilmek için,
her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra..
okullarını bitirince hemen evlendiler..
mutluydular hem de çok mutlu..
bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar..
ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular..
zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen,
banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki..
günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü..
tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı..
zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca,
''bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur''
diyerek devam ettiler hayatlarına..
çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler..
''senin için ölürüm''
derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam
''hayır, ben senin için ölürüm''
diye yanıt verirdi hep..
bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın,
bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak..
kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu,
mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma..
mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın,
sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı..
aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten..
hayat ne kadar hızlı akarsa aksın,
işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde,
daha az çalışmaya karar verdiler..
adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı..
kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı..
artık daha fazla beraber olabiliyorlardı..
bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde 'satılık' levhası asılı olan..
''ne dersin, bu evi alalım mı?'' dedi adama..
bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız..
projeyi kafamda çizdim bile..
kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı..
sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim? diye yanıt verdi adam..
amerika’daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçiyi..
kaç para olursa olsun burası bizimdir artık..
sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam amerika’ya giderken..
her gün, her saat konuştular telefonla. gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında..
fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın..
eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu..
onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı..
canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor..
sen en iyisi o evi unut..
mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir..
kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri..
derdini söylemesi için yalvardı adama,senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat..
diye dil döktü boş yere..
yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki..
ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği..
bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının
birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım..
diye sözünü kesti arkadaşı..
o, seni aldatıyor..
iş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen..
sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya..
sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları diye bağırdı kadın..
onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı..
ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı..
kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen..
bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın..
akşam kocası eve gelir gelmez,
bazen bağırıp..
bazen ağlayarak..
bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi..
inkar etmedi adam..
zamanla duyguların değişebildiği,
insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden..
kapıdan çıkarken, son bir kez kucaklamak isterim seni diyecek oldu ama kadın,
defol!!!
dedi nefretle..
ilk celsede boşandılar..
modern bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı..
arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın..
adamın, sevgilisiyle birlikte amerika’ya yerleştiğini öğrendi..
bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince,
ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu..
aradan bir yıl geçti..
her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı..
bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı..
kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü..
sen, buraya ne yüzle geliyorsun..
diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı..
lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor..
dedi genç kadın..
kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı..
hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında..
çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü..
geçen yıl amerika’daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını..
buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu..
seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi.. ailesine de haber vermedi..
birlikte amerika’ya yerleştiğimiz yalanını yaydı..
oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu..
tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı..
gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim..
sana bu kutuyu vermemi istedi..
gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın..
hemen oracıkta ölmek istiyordu..
eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi..
itinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu..
kutuda ilk kağıtta,
lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem diyordu..
sırayla okudu..
seni çok sevdim..
seni sevmekten hiç vazgeçmedim..
ssenin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim..
fakat benim için ölmeni istemedim..
şimdi bana söz vermeni istiyorum..
benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?..
son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın..
ve son kağıtta şunlar yazılıydı..
sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım..
kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım..

ALINTIDIR!!!..

                                              gelmiycektin

                                              sevmiycektin

                                              beni böyle üzmiycektin

                                              yanlış yaptın

                                              yanlış yaptık

                                              şimdi sensiz gecelerim !..

                                              mutlumusun !..

                                              mutlu ol.

                                              sensiz ömrüm cehennem

                                              sen, peki sen

                                               mutlumusun !..

                                               mutlu ol.

                                               Ne yaptın bana böyle

                                               farkında değilmisin?..

                                               şimdi artık hayatım

                                               cehennem

                                               mutlumusun !..

                                               mutlu ol

                                               görmezsin ,bilemezsin

                                                ne çektiğimi

                                                nerden bileceksin !..

                                                yanımda değilsin ki

                                                bilesin

                                                mutlumusun !..

                                                mutlu ol.

                                                geçmiş olsun !..

                                                geçmişe,

                                                herşeye !..

                                                geçmiş olsun !..

                                                ayrılık gelmez olsun,

                                                şarkımız bizim olsun.

                                                gelmesende,

                                                görmesende,

                                                 mutlu ol

                                                SİBEL GÜÇLÜ